تبليغاتX
.::غریب دیروز اشنای امروز ::.
شوخی نیمی از حقیقت است...
 مگذار...

مگذار...

مگذار که عشق ؛به عادت دوست داشتن تبدیل شود!

مگذار که حتی آب دادن گلهای باغچه

به عادت آب دادن گلهای باغچه تبدیل شود!

عشق،عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست.

پیوسته نو کردن خواستنی ست که خود،پیوسته،خواهان نو شدن است و دگرگون شدن!

تازگی،ذات عشق است و طراوت،بافت عشق.

چگونه می شود تازگی و طراوت را از عشق گرفت،و عشق،همچنان عشق بماند؟!

 

 

 

|+| نوشته شده توسط آساهی در 86/04/07  |
 .....بچه ایرونی!!!

سلام

چیطورین؟خوب هستین که خوب خداروشکر

کی من!؟منم خوبم از احوال پرسیهای دوستان

 

والا حقیقتشو بخواین(از اونجایی که ادمراست گویی هستماین رو میگما )تا سال جدید نمیخواستم اپ کنم

ولی اونقدر برام کامنتای عاشقونه و ایمیل های ای لاو یویی گذاشتن ینی گذاشتین که منم علیرغم (همین جوری مینویسن دیگه؟ اره؟)میل باطنیم امدم و اپ کردم

 

بله امروز روز عشاق ایرونیه

اول از همه این روز رو به بعضیا(که خودش میدونه کیه)تبریک میگم و با اینکه می دونم اونقدر سرش شلوغه که وقت نمی کنه بیاد به وبم سر بزنه این شعر رو تقدیم به اون و همه لاورا می کنم:

 

ساقي! اي لبهاي تو جام شراب             

ای نگاهت گرمتر از افتاب

                  

         ساقیا لب را شراب الوده کن

          بوسه ده! ما را ز غم اسوده کن

                                

                    بوسه ات دل میبرد، جان می دهد

                   هر چه می خواهد دلم، آن می دهد

                                            

                            مست از این لبها منم ساقی تویی

                            انکه فانی را کند باقی تویی!

                                                

                                  زنده می سازد مرا، لب نیست این!

                                   عمر من یا زندگانی، چیست این!؟

                                                             

                                              در نفسهایت پیام زندگیست

                                             در دو چشمت ایه تابندگیست

                                                                  

                                                    ماه تن در ابر پیراهن چرا؟

                                                     گوهری را در صدف بستن چرا؟

                                                                              

                                                         ناز را کم کن که دل را صبر نیست

                                                          مهتابی جای تو در ابر نیست

                                                                                    

                                                                 ماه عریان دلانگیزم تو باش

                                                                 گوهر من! گردن اویزم تو باش

                                                                                            

                                                                        گرم کن جان و تنم را گرم کن

                                                                        کام بخشا دوری از ازرم کن

                                                                                                

                                                                               آه ساقی! واپسین جامت کجاست؟

                                                                               تشنه کامم وادی کامت کجاست؟

                                                                                    

میخواستم داستان این یکی رو هم براتون بنویسم ولی نیس از داستان قبلیم خیلی استقبال کردین دیگه واسه همین داستان این روز رو براتون ننوشتم تا تو کفففففش بمونین

 

 

جا داره همین جا به مسوت نکبت هم به خاطر نمره انظباتش تبریک بگم و این شعر رو که خودم

سورودم به مسوت و همه نابقه های ایرونی تقدیم کنم:

 

بچه ایرونی: 

ای بچه ایرونی که با هوشو ویلونی

با این همه استداد یه وخ نشی تو ریدی

 

با نمرهای خوبت با چهره محبوبت

 هرجا که پا میذاری کلی طرفدار داری

 

ای ایرونیه باهوش به من بده فقط گوش

وقتی که معروف شدی پولدارو کمیاب شدی

 

ازت دارم یه خواهش:

 

 که بوس بدی و امضا بدون کلاس و ادا

بهم نگی ببخشید تو ادم یا موشی*

 

حالا که وقت نداری ادب و جنبه نداری

الهی که بمیری پرپر بشی تو پیری**

 

پ.و (*موش در اینجا به معنیه:ایا من شمارو میشناسم؟ به کار رفته!!!)

پ.و(**در این قسمت از شعر پیری جز افعال معکوسه! به معنیه جوونی!!!)

 

برای درک بهتر شعری که سرودم حتما پاورقیه(پ.و) شعر رو بخونینااااااااا

نه!!! منم ترشی نخورم یه چیزی میشم خودم کلی حال کرئم با این شعری که گفتم

تشویق بفرمایین !ها؟یعنی نفرمایین

من متعلق به همه دختر پسرای دنیام(برای صرفه جویی در وقت از دختراش فاکتور بگیرین!)

 

جا داره در اینجا جواد ترین اس ام اس سال 2007 رو تقدیم به همتون کنم:

لاستیک دلم رو با میخ نگاهت پنچر نکن!

 

نقاشه خودمها!!!

 

 

dige man chizi nemigam midonam mikhay nazar bede!

خب دیگه بازم وقته خدافظیه

لحظه هاتون پر امید

بابای

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/11/30  |
 خاطره

 

رفتی و خاطره ای تو نشسته تو خیالم

بی تو من اسیر دست ارزوهای محالم

یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم

غیر تو که دوری از من دل به هیچکسی نبستم

هم ترانه یاد من باش بی بهانه یاد من باش

 وقت بیداری مهتاب عاشقانه یاد من باش

اگه باشی با نگاهت می شه از حادثه رد شد

 می شه تو اتیش عشقت گر گرفتن بلد شد

اگه دوری اگه دوری اگه نیستی نفس فریاد من باش

 تا ابد تا ته دنیا تا همیشه یاد من باش...

 

 

 

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/08/20  |
 غربت من

غربت من هر چی که هست از با تو بودن بهتره

اخر خط زندگی این نفسای اخره

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر می شم

وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیلر می شم

این اخر راه دیگه باید که تنها بمیرم

تنها اوج بی کسی تو غربت اروم بگیرم

باید برم باید برم باید که بی تو بپرم

اخ که چه سنگین میزنه این نفسای اخرم

سکوت من نشونه رضایتم نیست می دونی

گلایهامو میتونی از توی چشمام بخونی

بگو اخه جرمم چیه که باید اینجور بسوزم

هیچی نگم داد نزنم لبامو رو هم بدوزم

دربه در غزل فروش منم که گیتار میزنم

با هر نگاه به عکست انگار من خودمو دار می زنم

نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و شرنوشت

به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تونفرین به عشق من وتو

به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو ...

 

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/08/19  |
 ×-×_×-×_×-×_××

گاهی روز ها و هفته ها می گذرد بی انکه هیچ حرکت لطف امیزی از دیگران ببینیم

این دوره ها که گویی عطوفت انسانی از میان رفته است دشوارند و

زندگی فقط به تنازع بقا می ماند.

استاد می گوید:

باید اجاق خود را برسی کنیم باید نور بیشتری به ان ببخشبم و

بکوشیم اتاق تاریک زندگیمان را روشن کنیم

هنگامی که صدای جرقه های آتش و ترکیدن هیزم را میشنویم ان گاه که

قصه های شعله را می خوانیم

امید به سوی ما باز می گردد

اگر قادر به عشق ورزیدن باشیم قادر به دوست داشته شدن نیز خواهیم بود

فقط زمان مطرح است...

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/08/12  |
 میلاد فردا

خالی شد ساغر شب از رخ مهتاب

میپیچد بوی خزان در دل مهتاب

شام من بی تو بی سحر مانده

داغ من بی تو بی شرر مانده

دلخسته از شب افتاده از پا

کی می رسد باز میلاد فردا

خاکستر عشق در سینه برجا

ققنوسی از نور در سایه پیداست

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/17  |
 گریستم

دیشب به یاد تو تنها گریستم

مستانه گریه کردم، دریا گریستم

طوفان غم چو داد گلستان دل به باد

 بر حال پر پر گلها گریستم

من بودم و خیال تو در نیمه های شب

بر بخت خویش و این دل شیدا گریستم

 بیخود شدم ز گریه و رفتم به اشتیاق

معراج دل نمودم و آنجا گریستم

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/16  |
 ...

سر که بلند می کنی

 نگاهت سر به آسمان میساید

و من اینجا

میان خاکها نشسته ام

افسوس

کاش همیشه سر به زیر بودی....

 

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/15  |
 غم تو ...

بی تو هرشب غم تو به خلوت خودم می بردم

خبری از تو نبود و لحظه ها رو میشمردم

وقتی شب سحر می شد به بیقراری خودمو به دست گریه می سبردم

گله و شکایتی از تو به لب نمیاوردم

تو به یاد من نبودی اما من واست میمردم

من تو رو از تو می خواستم که به عشقت در دنیا به روی خودم ببندم

تو منو مثل یه بازیچه می خواستی که واست گریه کنم واست بخندم

اما من واست میمردم

یه شبی بی تو تو دفترچه قلبم اونجا که اخر عشق و سرگذشته

زیر اسم خودمون واست نوشتم

راس می گی که اون گذشته ها گذشته..............

تو منو با دریا دریا اشک چشمام نمی خواستی

اخه تو بیشتر از اون گریه من گریه می خواستی

تو منو مثل یه بازیچه می خواستی

اما من واست می مردم...........

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/15  |
 دوست داشتن

با قضاوت راجع به مردم فرصتی برای

دوست داشتن

انها ندارید...

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/15  |
 I like you...

no wonder....

I like you...

youre

just as crazy

as I am...

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/15  |
 راز زندگی

راز زندگی

بی خیال خشکسالی!

فقط کمی زمزمه کن:

دارد باران میبارد......

.....هیچ کس نمی تداند

این همه رطوبت و زندگی

چگونه در چشمهای امیدوارت جا خوش کرده

نه!نرو

قرارمان این نبود

باید سکه بیاندازیم

اگر شیر امد تردید نکن که دوستت دارم

اگر خط امد:مطمئن باش دوست دارت هستم

.....صبر کن سکه باندازیم

اگر دوستت نداشتم....... ان وقت برو

هرگز باور نکردم

که بن بست ما رسیده است

بر سازه های زندگی چه خوب صبوری کردیم

و حالا.....

بالاخره باز شد:

این پنجره دیر هنگام!

میبینی؟!همه چیز می گذرد

آب ثانیه روز عمر ......

اما

عشق می ماند در:قلب من

در تارو پود این زندگی

بالاخره زندگی را دریافتم

سه چیز است:

عشق عشق و.....

عشق!!!

دارد باران می بارد

به پاس این همه طراوت

لطفا یک دقیقه چترهایتان را ببندید!

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/12  |
 عشق.........

 

عشق برگ لطیفی ست که فقط دستان من و تو می تونه اون رو لمس کنه...

از دریا پرسیدن:عشق چیست؟

گفت:خشکیدن

از گل پرسیدن:عشق چیست؟

گفت: پرپر شدن

از زمین پرسیدن: عشق چیست؟

گفت: لرزیدن

از آسمان پرسیدن:عشق چیست؟

گفت: باریدن

از کوه پرسیدن:عشق چیست؟

گفت: فوران کردن

از انسان پرسیدن: عشق چیست؟

ناگهان ندایی در درونش گفت:

جدایی...

|+| نوشته شده توسط آساهی در 85/07/02  |
 
 
بالا